به گزارش خبرگزاری حیات، شهید رحمت الله زکی پور خلخالی در سال 1342 در یکی از روستاهای خلخال و در یک خانوادۀ مذهبی متولد شد. وی در سال 1348 در زادگاهش روستای «شال» تحصیلات خود را آغاز نمود.شهید زکی پور در سال 1353 همراه با برادر بزرگ خود در اطراف همدان به ادامه تحصیل پرداخت. وی همچنین در سال 1355 به شهرستان ماسال استان گیلان عزیمت نموده تا دورۀ راهنمایی را در آن جا سپری کند.شهید رحمت الله در سال 1359 با دو تن از دوستان خود به حوزه علمیه قم جهت فراگیری علوم دینی رهسپار شد و در ضمن تعلیم علوم حوزوی به یادگیری آموزش نظامی مشغول گردید تا در صورت لزوم راهی جبهه های حق علیه باطل شود.شهید زکی پور در تعطیلات تابستان در انجمن اسلامی زادگاه خود به فعالیت پرداخت و ضمن تبلیغات، با دو تن از اعضاء انجمن روستای محل، عازم تهران شد و به عضویت سپاه نامنظم شهید چمران درآمد.وی بعد از سپری کردن 25 روز دورۀ نظامی در تاریخ 1360/6/5 عازم جبهه گردید و در تاریخ 1360/6/24 در جبهه کرخه نور و در روز سه شنبه ساعت 5 صبح در حالی که فقط 18 بهار از عمرش می گذشت به فیض شهادت نائل آمد.*وصیت نامه:حمد و سپاس خداوند عالم را که به ملت مسلمان ایران در پیروزی انقلاب اسلامی یاری و نصرت عطا کرد. درود و سلام پاک‌ترین انسان بر پیامبر اسلام محمد (ص) خصوصاً بر آخرین حجت خدا بر روی زمین، مهدی موعود (عج) که امیدوارم فرجش هر چه زودتر نزدیک گردد و به چهره نورانی‌ و منورش بنگریم.سلام و درود بر رهبر انقلاب اسلامی، حسین زمان و سلام بر همه شهیدان اسلام و رزمندگان جبهة حق علیه باطل و سلام بر یدالله ، حزب الله؛ همان مردم همیشه در صحنة مسلمان و زحمت‌کش. سلام به برادران انجمن اسلامی وحدت، برادرانی فعال در سنگر انقلاب فرهنگی، برادرانی که بسیار با آن‌ها بودم و از این بابت خاطره‌ها دارم و استفاده‌های زیادی از محضرشان بردم. شاید هنوز نقش جا پاهایمان شاهد باشند که دور هم نشسته‌ایم و یا مشغول زدن پوستر روی دیوار هستیم و یا مشغول عبادت معبود در مسجد و دعای کمیل ... امیدوارم که امور بر شما بد نگذرد؛ هر موقع که به دعای کمیل یا مشغول عبادت خدای عالمیان هستید، ما را دعا کنید. از زمانی که با شما خداحافظی کردیم و تا کنون که از هم دور شده‌ایم، مدت مدیدی است. من و برادر فتح‌الله کشاورز با هم در جبهه کرخة نور هستیم و برادر قنبرعلی‌ علیزاده از روز اولِ مأموریت از ما جدا شده‌اند و به جبهة محمد خشب تشریف بردند. اکنون برادران انجمن اسلامی در سراسر جبهه پخش شدند؛ برای یک هدف؛ «الله». فرقی نمی‌کند در جبهة انجمن بودن یا جبهة کرخة نور یا محمدخشب یا دارخوین بودن و... در هر منطقه‌ای که انسان مشغول فعالیت است، باید از حق دفاع کند و به خاطر حق قیام کند تا در همان حوزه فعالیت خود برای یک لحظه هم که شده، حق را برپا کند.آیا مگر ما نیستیم و نبودیم که سال‌های سال بر سر و سینة خود می‌زدیم و می‌گفتیم که ای سیدالشهدا، حسین جان! کاش با شما بودیم. و ای کاش حسین فرمانده می‌شد و جان خود در راه خدا برای رضای او هدیه می‌کردیم و به توفیق شهادت نایل می‌گشتیم؟ آیا این را در دعاها و زیارت‌نامه‌ها با گریه و شیون و سینه و زنجیر نگفتیم ؟و مگر نه این که اگر در کربلای حسین (ع) بودیم همه چیزمان را برای اسلام فدا می‌کردیم و به یاری حسین می‌شتافتیم، اگر اکنون نیز بر این عقیده هستیم، حالا ایران کربلاست، این گوی و این میدان! این کربلا و امروز عاشورای دیگر و آن‌هم نواده پاک خاندان رسول الله، حسین زمان، امام خمینی. آن طرف هم صدام یزید کافر از نواده کثیف ابوسفیان و دیگر طاغوت‌های زمان و این هم ما. تا دیر نشده بشتابیم، حی علی خیرالعمل و فلاح، نه تنها مانع رفتن عاشقان نشویم، بلکه خود نیز در اولین فرصتی که به دست می‌آید، با ایمان و بصیرت و آگاهی که داریم، فنون نظامی روز را یاد بگیریم، تا ان‌شاءالله به ملاقات حق‌تعالی و زیارت ائمه اطهار و اولیای خدا، یعنی به شهادت نایل گردیم.این را باورکنیم اگر ایمانی استوار داشته باشیم- که امت مسلمان خصوصاً ایران داراست- از بالاترین و برترین ملت‌ها در جهان هستیم، هر کجای دنیا قدم نهید، ایران با انقلاب اسلامی خود، معزز به نظر خواهد رسید. بنابراین سستی نکنیم، سختی‌ها و حوادث را بر خود هموار و تحمل کنیم و حال دشمن بنای جنگ با اسلام را دارد، این را نباید تحمل کنیم، قهقهه صدام و دشمنان اسلام در شهادت پاکبازان راه حق را نباید تحمل کنیم. مادر مهربان! سخن بنده بیشتر با شماست. اگر برادران، پدر عزیز و خواهرم قصد جهاد داشتند، هرگز آن‌ها را ناراحت نکنید، تشویق کنید که تشویق کردن در این راه، برای خود تشویق کننده هم ثواب و اجر دارد. دشمن حیله و تزویرها کرده و نیرنگ‌ها دارد و برای شکست جمهوری اسلامی دست به فجیع‌ترین کارها می‌زند. اکنون همه قدرت‌ها علیه این حکومت متحّد شده‌اند و در اصل علیه خدا و حاکمیت خدا .اگر مادران، فرزندان و عزیزان خود را ندهند، اگر پدران مسلمان، فداکاری نکنند، این جمهوری اسلامی شکست می‌خورد. شکست جمهوری اسلامی به قول امام همان شکست اسلام است. اگر با ایثار و بخشیدن عزیزترین کسان و اموال دنیوی، اسلام را یاری کنیم، خداوند نیز به ما رحمت وآمرزش هر دو جهان را عطا خواهد کرد و اگر خدای نکرده - که چنین نیست و نباشد- اسلام را یاری نکنیم، امام امت را یاری نکنیم، خداوند ما را از عذاب دنیا و آتش جهنم نجات نخواهد داد. تازه فکر کنیم مگر برای چه آفریده شدیم؟ قرآن عزیز پاسخ این سئوال را به ما داده است؛ برای عبادت خدا، یعنی رعایت حدود اسلام و آزمایش دادن و به طرف حق تعالی حرکت کردن. ائمه اطهار -علیهم السلام- در این راه خود را به کشتن دادند. پیامبران خود را در این راه فدا کردند. آقا مصطفی‌ها، مطهری‌ها، بهشتی‌ها، رجایی‌ها، باهنرها و دیگر شهیدان جان خود را در این راه نهادند.جهاد به عنوان یکی از عبادات اسلامی است، به اختیار یا به اجبار، جزء یکی از وظایف شرعی است؛ باید به آن عمل کرد. به قول امام امت «صلح بین اسلام و کفر معنی ندارد». دفاع واجب است. به قول سیدالشهدا، حسین بن‌علی، «مرگ با عزت بهتر از سازش و ذلت ننگین است.» در پایان به همه دوستان و آشنایان و برادران سلام می‌رسانم. برای برادر مجاهد و داماد مهربانم صدر‌الدین صدری، سلامی گرم دارم. امیدوارم هر چه زودتر ایشان را در خواستگاه دیرینه‌اش، جبهه حق علیه باطل زیارت کنم. امیدوارم شما نیز ایشان را در این راه تشویق کنید نه تضعیف! برای برادر مهربان، سیدعبدالحسین کرمی با خانواده محترمش سلام گرم دارم. امیدوارم در راه استقلال کشور اسلامی که مهم‌تر از همه، استقلال فکری و عقیدتی است به پیروزی‌های زیادی نایل گردیده باشند و خداوند ایشان را فقط برای اسلام سلامت بدارد. برای دایی‌های عزیزم، سید جلال‌، سید باقر و دایی مهربان سید رحیم و سید یوسف با خانواده، سلام دارم... سلام بنده را به همه دوستان، اهالی خداپرست «شال» و همسایگان برسانید. خداوند فرج امام زمان -عجل الله تعالی فرجه- را نزدیک بگرداند و وجود حضرتش و نایب به حق را سلامت بدارد و همة رزمندگان را پیروز بگرداند تا خون‌ها در راه نجات قدس عزیز و افغانستان ریخته شود و برای شما نیز دعای خیر و صبر ایمان و پیروی از حدود اسلام را دارم. انتهای پیام/